Wie kent het niet? Het Ikea stapelbed van cabaretier Youp van 't Hek. Voor degenen onder ons die na 1990 geboren zijn, en dat worden er steeds meer. Dit stuk komt uit de conference 'Spelen met je leven' (1994) waarin Youp het thuis meer dan zat is en zich heeft teruggetrokken op zolder. Hij droomt van een nieuw leven. Een man in de midlifecrisis van zijn leven, met allerlei grappen over de maatschappelijke burgerlijkheid van zijn omgeving. Hij woont met zijn vrouw en kinderen op stand, namelijk in de grachtengordel van Amsterdam. Voor jouw beeldvorming: hij heeft een ziekenfondsbrilletje, draagt overhemden, bandplooibroeken en vaak bretels. En nu we toch in hokjes aan het stoppen zijn, je zou hem een kakker kunnen noemen. Maar dan wel eentje die een hekel heeft aan alles dat 'kak' is. Genoeg: het Ikea stapelbed:

"En nu komt het állerergste, dames en heren. Het in elkaar zetten van één IKEA stapelbed. En dat heeft u nog nooit gedaan, anders zat u hier niet. Ik zal effe uitleggen hoe het gaat. Je krijgt van IKEA een heel groot kartonnen pak. En in dat kartonnen pak zitten héél veel plankjes. Maar echt HÉÉL veel plankjes. Nee, echt veel meer plankjes dan waarvan u denkt; goh dat zijn heel veel plankjes. Neem in uw hoofd; heel veel plankjes. Verdubbel dat aantal, en dan heb je een IKEA stapelbed. En die HEEL veel plankjes, die zet je tegen de muur van de kinderkamer. En daar heb je een behoorlijke kinderkamer voor nodig. Dan krijg je verder een hele lange gebruiksaanwijzing, die leg je zo over de grond. En dan krijg je ZO'N zak met schroefjes. Maar geen gewone schroefjes, nee nee nee, héle vreemde schroefjes. Echt schroefjes, die je nog noooooit gezien hebt. Zweudse schreufjes, zal ik maar zeggen. En Zweudse schreufjes gaan niet met een schreuvedreuier, neu neu neu neu, die gaan met een suleuteltje. Ja met een suuuleuteltje. Dus als u morgen iemand in de tram ziet zitten en die doet huuuhuuuhuuu. Dan moet u niet denken die is een beetje gaga, nee die heeft vanavond gewoon een IKEA stapelbed in elkaar gezet. En als ie met zn vinger de andere kant uit draait, dan ging het niet zo makkelijk, zal ik maar zeggen.

Je kijkt op het eerste plaatje en daar staat: JIJ pakt nu dat en dat plankje. JIJ. .... Deze maar proberen. En je gaat beginnen, en in het begin gaat het allemaal primaprimaprima lekkerlekkerlekker, je hebt het stapelbed al voor driekwart in elkaar. En dan opeens zijn de schroefjes op, niet alle schroefjes, alleen de schroefjes waarmee je bent begonnen. En waarom zijn de schroefjes op, waarmee je bent begonnen? OMDAT JE MET DE VERKEERDE SCHROEFJES BENT BEGONNEN! Dat geeft niks, dat geeft niks, dat geeft helemaal niks. Kom op, jij wilde een gezin, zij wilden een stapelbed, dat geeft helemaal niks,. Bij je broer thuis is het erger. Kom op! Allemaal uit elkaar en opnieuw beginnen. Dat gaat allemaal lekkerlekkerlekker, primaprimaprima, je bent al bij plaatje 5, en daar staat:
Nu pak JIJ het plankje met de 3 gaatjes... En er is gewoon GEEN plankje, nee, dan moeten ze ook niet zeggen dat het er wel is, dr is gewoon GEEN plankje -zit niet te lachen kreng- dr is GEEN plankje met 3 gaatjes. Ik zie het toch heel duidelijk, Gvd dit is -1,5 en dit is -2,5 en die hele bril is 3 keer duurder dan dat hele teringstapelbed, dr is GEEN plankje met 3 gaatjes...
En dan opeens herinner je je dat ene plankje, waarbij je dacht: Goh waar zou dat ene gaatje voor zijn? Maar ja, dat is alweer een tijdje geleden hoor!!!

Je schroeft het weer helemaal uit elkaar. Je gaat opnieuw beginnen, het gaat primaprimaprima, lekkerlekkerlekker. Het gaat hartstikke goed, het enige dat nog even moet, dat is de lattenbodem. De lattenbodemmmmm. En de lattenbodem gaat in de folder –TAK- in elkaar. Maar de folder is geen kinderkamer, zal ik maar zeggen. Nee, je krijgt een plank, met een gleuf, daar moeten 18 plankjes in en dan moet die ander er tegenaan en dan is het klaar. Fluitje van een cent. Ja? Nou die eerste 17, geen probleem. Die laatste, ook niet zo moeilijk. Maar tegelijk, dat gaat niet zo goed. Als je die laatste erin zet, dan zeggen die eerste 17; TRRRRRRRRT. Als de verdediging van Bayern tegen Ajax; TRRRRRRT. En dan na vier uur, ja hoor, ook de lattenbodem is klaar. Je denkt; JA! En denkt dan ohnee, het is een stapelbed... ER IS NÓG EEN LATTENBODEM! In de folder staat heel duidelijk; je hebt geen hamer en geen spijkers nodig. Maar na een uur of zeven, ben je niet meer zo kritisch, zal ik maar zeggen. Daarbij komt dat stuk toch tegen de muur te staan.

's Nachts om half 3 ben je eindelijk klaar en dan komt het allerergste; Je vrouw komt binnen... en die zegt niks!...
Stapelbed. Grrrraag gedaan. Lekker klusje. Effe lekker met de handjes werken. Effe lekker niks aan je hoofd.....
En dan zegt zij; ... Ik wil me nergens......
DOE DAT DAN OOK NIETTTTTTTT!!! TAKKETEEFSPINAZIEKUTSTOEPHOER!!!
En gelukkig heb je nog 3 plankjes over, dus de basis voor het kistje is gelegd, zal ik maar zeggen."

Je moest lachen! Iedereen herkent zich hierin, dat kan niet anders. Vooral het eind van her verhaal is herkenbaar en vooral irritatie opwekkend.
De vrouw komt binnen, werpt een blik op het stapelbed en zegt: " ik wil me nergens...". Na het in elkaar zetten van iets van Ikea, of het doen van elke andere klus, waar je heel lang maar dan ook echt heel lang mee bezig bent geweest, en waarvan je wel weet dat het niet helemaal vlekkeloos is verlopen, duldt je geen commentaar. En zeker niet van het andere geslacht!

OPROEP!

Dat brengt mij op de reden van dit verhaal: iets in elkaar zetten is 1 ding, maar hoe gaat dat als er een klusje geklaard moet worden? Ik noem iets simpels. Er moet een schilderij opgehangen worden in huis. Hoe gaat dat? Wie hanteert de boor? Wie bepaalt waar het moet komen? Hoe verloopt de discussie over het wel of niet echt hangen van het op te hangen object? Wat gebeurt er als er iets tegen zit, neem een poreuze muur die bij het boren van een gat met een boor met een diameter van 4mm een gat veroorzaakt van minimaal een centimeter? Kortom: de interactie tussen man en vrouw tijdens het doen van een klusje in huis! Mannen komen van Mars, vrouwen van Venus, ook tijdens het klussen? Is er een rolverdeling? Waar zitten de ergernissen? Ik ben op zoek naar mannen en vrouwen die hun verhaal willen doen. Het liefst stellen die samen hebben geklust en die hun versie van de ontwikkelingen tijdens die klus vertellen.

Ik hoor het graag!
Je kunt je verhaal posten op het forum onder de kop: Voor de redactie!